''yaralanma ömrüm çok uzamış sanırım''
yaşam tuhaf, ve de güzel...
ama hayat bize mutlu olma şansı vermedi işte...
bu sayfayı saçma sapan duygusal karalamalarla doldururken içimden fırlayıp dörtnala yaşamaya başlayan adamı tanımaz oldum bir yandan da... mutluyum sebepsiz... yıllarca duyduğum saçmalığın ta kendisini yaşıyorum, anı yaşıyorum kısaca... iki hafta içinde dördüncü şehrimdeyim beşincinin yollarını açıyorum...
insanlar tanıyorum, gülümsüyorum sonra kadınlar tanıyorum, ben çirkin bir adamım diyorum. anlatamıyorum galiba, baktıkları yerden güzel geliyor, ışıktan heralde...arkadaşlarımı görüyorum, epeydir ihmal ettiklerimi yenileriyle harmanlayıp hayatımı renklendiriyorum, bağımlılıklarımdan tamamen uzağım artık, sadece içiyorum... bağlanmıyorum mesela, kokular karışıyor ruhuma, farklı farklı... çok sevdim be abi, ve şimdi seviliyorum galiba, güzel.
bir fotoğrafa bakar buluyorum kendimi, çok güzel... gerçekten... sevişmek gibi işte, ruhumda taşıyorum, o yüzden her seferinde daha güzel oluyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder