harcı bokuna yetmiyor bu neyin telaşı

vay arkadaş diye diye delirdim dün gece yalan yok. öyle eskisi gibi freak show adayı değilim halbu ki ; tadından yenmez, öpsen öpülür, sevsen sevilir hatta ve hatta sevişilir bir adamım yani.

ama bu sosyalleşme hedesini pek iyi kullanamıyorum, yani olmuyor, olduramıyorum. pek de sikimde olan bi durum değil fakat evden uzakta, değişiklerin arasında çok can sıkıcı olabiliyor. 'ne kafa siktiniz he' lerle dolu iş dışı aktivitelerim var benim.

neyse
işte yine öyle bir işteyim bi süredir, öyle düzenli değil 3-5 günlük yevmiyeli bir iş. diyorum ki içki sigara paramı kurtarayım gerisi halloluyor zaten. göt laleleri yüzünden alacağımın kat kat fazla enerji, zaman, para vs harcayıp eve dönüşü bünyede çok fena sikinti yaratıyor ya eyle beyle değil yani.

'sikimsonik işlere gitmicem ya bundan sonra' dedim gece kendime, sonra içerken biri arayacak 'kanka iş var şu kadar gelin mi' deyince refleks olarak 'he gelirim' dicem kendimle en kral biçimde çelişicem gerek yok, 'böyle devam edelim bi süre daha' dedim sakinleştirirdim içimdeki atarlı beni. çok şekerim ya nasıl barışçıl, nası işinde gücünde her şeye 'he' diyen bir adamım anlatamam, kız olsa veririm o derece.

alkölsüz ve ilaçsız içimdeki canavarla baş ederken bi sigara yakayım şöyle efendi efendi mavi kravatımla biraz uzaklara gideyim.


 -bu da gayet net; en son ne zaman buralara ayıkken çiziktirdim bişeyler hatırlamıyorum, sanırım bu ilk-

o değil de yazmazsam içimde kalır;

ya bi rock off diyesim var, he ne didin?

ah be ciğerim

ah be ismail diyesim var bugün...

ellerinde kitaplar olan
okuyan bu çocukları gördükçe
ağlayasım var...

kısaca isyanım var uleeeğğnn!

ahiretten başka hesabım yok inan, iban versem para yatıramazsın o derece yani; az çok gönül işleri işte :)

tehey bee

yıllar önce bir kadım için başlamış bu süperötesi fevkaladeninfevki biloku artık tartışmasız benim ilan ediyorum...

alkolün bana verdiği yetki artık hükümsüzdür
mücadelemiz yükselsin
kurtuluşa kadar yaz...



tabii ki aşksız ve meşksiz olmaz hayatımız, olmayacak. geçit vermemek için önce seveceğiz birilerini, birşeyleri. sonra sonra hayat yeşerecek işte içimizde. yeşermeli yoksa en bombalı savaş alanlarında bile elinde sadece bir keleşle savaşmanın ne anlamı kalır ki? hayatı seveceğiz, seveceğiz ki insanları sevelim, o kadar çok sevelim ki hepimiz için yaşanabilir bir yer olması için savaşalım.

taslaklara kaydetmektense

hop!

uzak dur bu gece gelme ey ecel diyesim vardı;
o kadar çok şey vardı ki gelmemesi gereken eceli unutttum, ne de olsa gençtim...