ben

kaybedenler klubünde bi söz vardı;

kadınlar önce seni sen yapan özelliklerine aşık olur sonra da onları senden almaya çalışır....

kadınlar işte daha ben bile olamamışken furüzi istekler de bulundu benden, he dedim bağlandılar ve sonra benden geriye hiç bir şey kalmadı... ve bir başka kadına daha yoz daha daha yabancı bir ben oldum ve evren ne kadar gerçek olursa olsun ben de artık o kadar ben değilim... bildim... erkekler de ağlar ha!

iş güç de yok

'Üç yanlisimiz bile olmadan, elimizdeki tek dogruyu kaybettik sonra'


böyle bir şey okudum, vay dedim ya; vay dedim... tek bir doğru bile yok şu an hayatımda


hatta doğru parçam bile yok hani bende başlasın başkasında bitsin. eskilerden kalma tuhaf ilişkilerimde kalan sağ salim duygularımla şaraba meze ediyorum hayatı.


sevişmek gibi işte zaten, hata da olsa düşünmeden yaparsın ya sonra sorgularsın, işte hayat öyle işte...


Gel `Biz`olalim demek kolay ...

Benimle `Hiç`olur musun ?


he he he diyorum kahkahalarımı duymuyorsunuz tabii...

off ki vay vay

günlerden bir gün işte, şarap var epey sonra...

müzik var kulağımda ama hiç çalınmamış, sonra bir de çalınmış hayatım var aklımda. günlerim geçmişte... günlerim geçtikçe mahpus hayatı süren bir fare gibiyim köşe bucak işte hayat...

bağlanıyorsunuz kabul edin sonra beni de üzüyorsunuz...