genel- geçer tabii...

yüreğimden süzülürken cümleler sana
sen uzakta ben uzakta

ağlarken duyar gibi
hani hissediyor gibi
olamak gibi olurken ölmek gibi....


hani bir ara sokaktayken, kaçarken değil, busefer değil
hani o ara sokakta, ya da o beni öptüğün koltukta
yahut alnıma kızıl yılzı yakıştırdıkları o o küçücük hücrede
elimden giderken, alırken bunları, bunlar derken işte biliyorsun, beni, bizim çocukları, aşkımızı, sevdamızı ve güneşe, güneşe akıttığımız göz yaşlarımızı hani yüreğimizden fışkıran kızıl...

kızıl demişken ne yakışır sana kızıl...

teninde kaybolurken
ve aynısı gibi bulurken kendimi
geliyorum sana ölürken
o karanlığın sonundaki ışık olmasanda..

geliyorum işte çırıl çıplak ben
ter kokan, saçı sakalına karışmış devrimcinin devrik cümleleriyken sen
dilimde
ve de yüreğimde
korkacaksın belki
öleceksin benimle
ve ait olacaksın hayatında ilk kez istemeden...

yanımda, yüreğimde
yüreğimden süzülürken cümleler sana
sen uzakta ben uzakta
ölürken ben ait olacaksın hayatında ilk kez istemeden...
katılacaksın ruhuma istemeden
mezarsız kaldığımda kaybolacaksın istemeden benimle
ve güneş doğarken kucaklayacağız o çiçekleri, sevinçli bulutları...