gözlerini kısıp tavana baktı, dumanların ardında beyazdı, bomboş; hayatı gibi...
acı çektirmek istemişti bir kez olsun; sıkılmıştı artık cefakar ilişkilerinden. keskin düşünceleri ahlaktan bihaber bir adama takıldı. pişmanlıkları içinde boğulurken adam yeter diyemeyeceğini biliyordu belki de, gecelerin sabahında bir yenisi daha olacaktı sadece.
emin emin yürüdü ona doğru sigaradan soluğu kesilmiş adam bir düşman daha edinmişti derinlerde. kaçmak niyetindeydi o da; yapabilseydi eğer.
pencereden bakamasa da kaçacak yeri de yoktu zaten, dövüşmekten bıkmış ve hasret kalmış bir şeylere... öylece yatıyordu yerde, bitap düşmüş bedenine sokulmak pek de zor değil, kendi de önemsemiyor zaten.
hatalar kadar kolaydı bu seferde, ne güzel dedi kendi kendine adam, çok güzel, sessiz olacağını düşünmekteydi. olmadı.
yine yeniden sustu adam... bu sefer adam gözlerini kısıp tavana baktı, dumanların ardında beyazdı, bomboş; hayatı gibi... ve son kez eli ilacına gitti, şarabını son kez içti; hayalinde koşuyordu, çok hızlı, yorulmadan ve son kez sustu adam...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder