uzun süren gaz sızıntısı sonrası en ufak kıvılcım da patlayıverecek şey işte... beynin kapasitenin üstünde boş düşünebilme hali düşünürken üzülebilme hali... aylar yıllar alabilecek bir yangın hali işte... insanı hayattan soğutan olay işte... bir ekim akşamını hatırlamak gibi işte, soğuk kayaların parmaklarını parçalaması gibi ama kanayan ellerle aşağıdaki ölüme kendini atıverme isteğine rağmen emniyeti bırakmamak gibi işte... bazen inadına uzanıvermek gibi bir sonraki oyuğa tırmanmak gibi işte... ciğerlerini hissedemeyecek kadar koşmak gibi işte...
götürseydin keşke beni gittiğin yere bir valiz olarak ya da öylesine birşey işte... dökülen ciğerlerine melhem olaydım, başkaldırında bir revolver...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder