boş bir yazı, öğütülmemiş duygular var var parmaklarımın ucunda...

arpa tanesine, çavdar tanesine, buğday tanesine,
bin kere baktm, bin buğday tanesi geçti önümden
odun topladım, tezek topladım tarlalardan,
bir muhtar cakmağına bin kere baktım
bin ışık sepeti doğdu önümde
bin çağla topladım bahçelerden
bin kere sevildim bin kere ağladım,
üzüldüm
ama bir kere aşık oldum
anama...

aşk bir kere mi? aşk daima mı? yoksa;

pencereden kar geliyor, aman annem
gurbet bana zor geliyor, aman annem
gurbet bana zor geliyor, ben öleyim

sevdiğimi eller almış, aman annem
o da bana ar geliyor, aman annem
o da bana ar geliyor, ben öleyim

kekliğimi doyurdular, aman annem
kanadını ayırdılar, aman annem
kanadını ayırdılar, ben öleyim

bu nasıl zalim yaraymış, aman annem
beni senden ayırdılar, aman annem
beni senden ayırdılar, ben öleyim...

türkülerde şiirlerde kaybedebilir insan kendini ve bir o kadarda insan kendini bulabilir türkülerde, şiirlerde....

ankara'da yedim taze meyvayı
boşa çiğnemişim yalan dünyayı
keskin'den de sildirmeyin künyayı
söyleyin anama anam ağlasın
anamdan başkası yalan ağlasın.

ankara'yla şu keskin'in arası
arasına kara duman durası
çok dokturlar gezdim, yokmuş çaresi
söyleyin anneme annem ağlasın
babamın oğlu var beni neylesin?

trene bindim de tren sallandı
zalim doktor da ciğerimi elledi
iy -olursun dedi, geri yolladı
söyleyin anama anma ağlasın
anamdan gayrısı yalan ağlasın.

mezarım başında kuşlar ötüşür
benzim içtim, ciğerlerim tutuşur
ağlama hatice, sefer yetişir
söyleyin anneme çalsın nennimi
kim alırsa alsın nazlı gelini.

binmiş taksiye de sefer geliyor
annesinin de ciğerini deliyor
gelin haticeni de eller alıyor
söyleyin anneme annem ağlasın
gelin hatice'yi de kimler eğlesin?

mezarımı derin eşin dar olsun
etrafı lale, sümbül, bağ olsun
ben ölüyom ahbablarım sağ olsun,
söylen kardeşime çalsın sazımı
kadir mevlam böyle yazmış yazımı...