Seni çok seviyorum...
ne yapacağımı bilemeyecek kadar çok seviyorum...
gitme diye bağırabilirken ağlayabiliyorum anca, aklımdan çıkmazdın ama kesin yokluğunu hissettikçe hayatın da bir anlamı yok gibi... karanlık bir denizdeydim; şimdi batıyorum...
Seni çok seviyorum...
son konuştuğumuzdan beri gözümde yaş kalmadı sanki, gülüşünü özledim. düşünemeyecek kadar özledim. düşündükçe ağlıyorum, ağladıkça özlüyorum, özledikçe düşünemiyorum ve bu böyle sürüp gidiyor. hasta bir ruhum vardı belki ama sanki ölmekte, derinde hissediyorum, kevgire dönmüş bir kalbi sevdin, o seni çok sevdi ama o kadar çok çentik vardı ki... o kadar emilmişti ki ruhu ve birden ruhu oldun... deliklerinden akanlar da sana bir bahçe sunmuştu oysa, ama beraber yeşerttiğimiz bir bahçeydi...
Seni çok seviyorum...
içimde bir boşluk var dolduramıyorum, dolmayacak. ilk ayrılığın değil, ilk ayrılığım değil ama ilk kez bu denli büyüdü sevgim... melankolik şarkılar bile anlatamıyor içimdekileri... yine özlüyorum... hasta ruhlu insanlar arasında küfürler sallamak bile gelmiyor hayata, ne de herhangi birşeyden şikayet edebiliyorum... arayamıyorum... ulaşamıyorum... kapmsama alanından çıkmışım gibi geliyor. oysa ne çok seviyoruz... bu acı; bu boşluk; kendimi çok uzun süredir insan gibi hissetmemi sağlıyor biraz, ama daha çok şey götürüyor benden...
Seni çok seviyorum bebeğim...
korkuyorum, bir delilik yapmaktan değil, daha da kötüye götürmekten...
hep düşündüm aslında ama biliyorsun ikincil düşüncelerde olmak zorundaydı, hiçbirşeye kendimi veremiyorum sevgime bile... eksikliklerimiz çok ve belkide biz en çok bunun için sevdik... evet biliyorum sana ne kadar zor anlar yaşattığımı, bende yaşadım ama önemli olan dayanabilmekti... dayandık..
Seni seviyorum...
her günkü gibi yine rüyama geldin bu akşamüstü, sarılıyorduk... sadecesarılıyorduk. konuşmadan anlatıyorduk belki de... zihnimi boşaltmıştım kollarında, kayboluyordum... gözlerim takılmıyordu bir yerlere... sarılıyorduk... içim birden mutlulukla doldu... hani sormuştun ya söyleyecek birşeyin yok mu? o kadar çok şey var ki düşündüğüm, haykıra haykıra söylemek istediğim o kadar çok şey var ki yapmak istediğim ama elim ayağım tutukluyor senin karşında ama dün en çok telefonda olmaz demek istedim... böyle kötüyken hele hiç...
Seni çok seviyorum bebeğim...
bu bir çağrıdır. ne kadar kötüde olsa durum bekle sevdiğim, yalnız da beklesen, bekle... gittiğimde ya da geldiğimde yoklukara karışacağımı biliyorum
SANA DELİ GİBİ AŞIĞIM...
evet biz beraberliğin renkli hayaliyle yaptık ilk hatamızı, beraber yaşama meselesi esastı bizi yıpratan... ama şimdi bunu düşünecek durumda değilim, ve senden bir şey daha istiyorum... başka birşeyler ve kavga falan demeden hayır ben seni istiyorum, son kez bile olsa söz verdiğim gibi seninle olimposta olmayı istiyorum... ve daha anlatamadığım duygularımı kuş yaptım yolluyorum sana... seni çok seviyorum tahmin bile edemeyeceğin kadar, anlayışlarımız farklı falan değil sevgi tektir, bende biliyorum, kimse öğretemez zira biliyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder