uykusuz bir gece...
tınısı kulaklarımda acısı hala damağımda. ne güzel oysa ki onca şey ve onca şey yapabilmek. özgürlük zannettiğim onca ahlaksızlık ve bencilliğim... yalnızlık kötü değildir, ayıp da değildir. ama arada o çemberde gedik açmak gerekir.
anlıyorum şimdi şimdi... şimdiye kadar neleri kimleri kaybettiğimi... ve de hala beni kaybedenleri...
özlüyorum ama arada bir ya da şimdi şimdi yaklaşıyorum işte, korkmadan, sevgilerle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder