must i hide?
cause i'll never
never sleep alone...
gariptir epey ara verdiğim widow u dinleyesim tuttu bu gecenin karanlığında... ciğerimdeki alevdi belkide buna neden olan bilemiyorum; cayır cayır yanıyorum bu gece dünde böyleydi... sebebini bilmiyorum galiba... bu hissi hiç sevmem, altından birşey çıkmasından korkuyorum evet korkuyorum...
karanlık köşesine terkedilmiş traji komik bir kara mizah karakteriyim, ağzım yüzüm eskimiş, çarpık... ellerim titriyor, eline ilk kez silah alıp doğrultan biri gibiyim...
nasıl olduğunu söyleyemiyorum ama hissediyorum, aslında o silahı doğrultmaktan fazlasını yapıyorum, ''içimde ölen biri var''...
tam şu anda suavi giriyor kavgamın ortasına, ''paranoya''larıma bir cevap bugün, umutla, acıyla... bu savaşım ruhumu katlediyor, kanıyorum, kanatıyorlar... iki gecedir kan kırmızı şafaklara uyanıyorum, kanım kırmızısı olanlara... güneşi arıyorum karanlığında...
kayalık sevdalar dikenli yollar
pusu kurulmuş dinmez ağıtlar
yüzüne kapanıp ağlamak vardı
oysa ben seni bulmaya geldim
kalbine guneşi asmaya geldim
tukenme
sana yepyeni türküler verdim
uzak dağların ötesinden gelen
sana yepyeni çiçekler verdim
kapıyı aç bulutlar girsin
gülmeyi bilen çocuklar geldi
tükenme
alevlerin arasından yüzler geçiyor
yüzler alevlerden türkülere geçiyor
günler alevler gibi geçiyor
koş
aç kapıyı
yeni ufuklar getirmiş
gülmeyi bilen çocuklar
bak
çocukların ellerinde güzel günler var
güzel günler...
açacağım kapımın olmadığının farkında değil henüz, yüreğimi açmak istiyorum, umutlu ellerimi, avuçlarımdan gün damlayan ellerimi... kaybettiğim çocukluğumu sunacağım yavanımın yanında... şarabın tadı yok, öldürdüler sevdaları, vurdular canları, göz bebekleri akıyor, yağıyor bugün üstüme üstüme, korkuyordum... beklemiyorum güneşi bulmaya gidiyorum, kavgamla, kanımla, canımla, dişimle, yüreğimle... koşturuyorum onun üstüne, o geri dönüşü olmayan yola girerken ben, biliyorum, hissediyorum, gülmeyi bilen çocukların bulunduğu coğrafyalara koşuyorum, acı değil can çekişen sevgimi götürüyorum....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder