kalbim şimdi fırlayacak göğüs kafesimden...
parmak uçlarıma kadar uyuştum...
nefret ediyorum... gerçekten...
bir çok şeyi haketmedim ve bu... bunu asla!
ağlamak istiyorum, bağırıp çağırmak, vurup kırmak istiyorum...
neden mahvettim hayatımı? neden? neden vazgeçtim onca şeyden? onca insandan...
işte yine yolun başındayım, hep yaptığım gibi...
yine inşa edilmek üzere bir hayat bekliyor beni....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder