o duvar duvarlarınız... evet işte onlar..lanet olsun onlara, benimde yoktu uvarlarım, sikeyim duvarlarınızı, artık benim de var... sikerim duvarları... insanlar var işte, insanız, alkollüyüm daha samimi olamam yani... ama siz insanlar, yani ben sizin, toplum içinde toplumcu gerçekçi kısaca sosyalist olan ben diyorum ki sikeyim sizi hepinizi... damarlarımda bu gezen insan sevgisi olmsa, damarlarımda bu direniş olmasa... ama yine de sikeyim hepinizi hayatıma girebilmiş ve hayatımı sikmiş hepinizin amına koyayım.. size her elimi uzattığımda elimi siken sizi sikeyim... gönlümü paylaştığımda gönlümü, beni siken sizi sikeyim...
buraya kadar okuduysan yazımı zaten saygımı hakediyorsun, evet işte böyle bana bile ne kadar ayıp geliyor, de mi? öyle...
ama evet sadece bana, haytıma girmiş ama beni sikmiş insanlar ruhumu aldı benden artık..
iki yıl oldu..
ruhum neredeyse öldü...
her diriltmeye çalıştığımda...
elf gibi düşünmüştüm ben hep onu..
drow çıktı neyleyim...
ne kadar iyi yürekli olursa olsun.. bir kara elf o... kara.. kötü...
hep kötülük çıkar işte onun karşısına... yapacak birşey yok ne yapalım...
o duvarlar varken... yalnız bile kalamazken... duvarlarınız arasında sürünürken... kendi duvarlarım zannederken kaleler örereken, kalem içine onca tuzak kuran sizler... ve kalemin içind bile, duvarımın içinde bile beni öldürebilen sizlere lanet olsun... hepinizi sikeyim... kusura bakmayın derdim karakterim gereği ama hepinizin anasını babasını sizi sizinle beraber olan herkesi sikeyim...
sadece sikeyim...
rahat bırakmanız için galiba yine yeni bir başlangıç yapmam lazım...
evet hepinizi sikeyim...
kaming suun...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder