lan başgan!

ölmek ne garip şey anne diye eskiden kalma şiirler paylaşırım eskiden artık biliyorum ölmek yok anne, burada en öndeyiz hepizim ve hepizimiz senin evldınız, 13 lüler kuşağı başlıyor bir tarih yazmaya...

ağlama anne asla

ağlama sevdiğim asla

gidiyorum ölüme korkusuz silahsız

ben varım burada buraları benim yerse gel!

bişr de siz orospu çocukları 1453 doğan görünümlü şahinler özellikle siz önden gelin, biliyorum palanız var bıçağınız var, çok da sikimde polisnindin götünde geliyorsun zten onda gazı var copu var mermisi var gel lan orrrrrrospu çocuğu del,kanlıysan önden sen gel polis yetşiemeyecek seni kurtarmaya!

nere koysam taşıyor yau

pek de öyle olmasa da kör gibi yaşadım hayatımı bir elimde terazim diğeri boş kılıcım yok, terazinin bir ucunda dünyanın yükü bir ucu hiç ve hiçliğimde ben ve ben ağır basamıyor...

heyecanlıyım oyuncak almış çocuk gibi, evladına kavuşmuş baba gibi, sınavını geçmiş öğrenci, maaşını almış işçi gibi sanki sevişecek gibi heyecanlıyım ciğerim yanıyor, kızgınım, öfkeliyim ama umutluyum..

heyecanlıyım yarın olmayacakmış gibi...

geliyor bir eylülün daha biri

bazen savaşmak zorunda kalırsın ya, istemiyorum artık ama istiyorum ki o çocuk gibi ölsün o adam hatta acı çekerek ölsün o adam! hesabını soracak elbet insanlık onuru; rojovayı, reyhanlıyı, roboskiyi unutmadan söylüyorum bunu. daha fazlasını hatırlayarak... o adamı istiyorum ölü değil can çekişirken görmek istiyorum onun cahennemine su dökeni götünden tükürüksüz sikeyim! dördüncüymüş!

teker teker

teker teker geçiyordu şarkılar şarkıdaki otoban çizgileri gibi, teker teker akıyordu hayallerim hiç biride gerçekleşmemiş ama güzellerdi, teker teker geçiyordu insan silüetleri seçemiyordum gözlerim bozuk, teker teker akıyordu içecekler boğazımdan ve teker teker yollanıyordu tekerler... tekerlek herifler!

doksanlardan kalma saf bir duyguyla düşündüm uzun sürmüş bir günün gecesinde ne kadar suskun ne kadarda sessiz yaşamışım oysa, oysa bir dilim olsa da konuşsa hey gidi hey hey gidi sizler hey hey!

biliyorum hala bazen

kim incitti çocuk bu kadar seni...

çocukum ben çocuk! hala

üzerimden o kadar çok bulut geçti ki şarkıya eşlik etmek istiyorum, köprünün altındaki sulara sokayım o kadar çok bulut geçti ki yağdılar yağdılar!

ve bir gecenin kalbinde gömüyorum kendimi uykuya

uyku mu ha ha!

gerçekliğim çok boktan dostum!

evet o gaz ne kadar harikaysa hayali arkadaşlara mahrum edilmekte  çok daha boktandı!

gerçekten ne içtiğimin önemi yok

sarhoş olmak değil mesele zevksiz tatsız tuzsuz aşkız muhabbetlere esir düşmekte esas mesele!

hayali bir dünyam yok artık
o değilde ne güzel oluyor içmesi artıkın!

görünmez abi!

biliyorum çok özledim

ve nefreti öğrendim
kamburumda taşıdığım hayat benim değildi yara kaldı da sırtımda varsın olsun o da güzel artık


hiç olmadığı kadar uzakken artık diyebiliyorum ki, yani epey bi küfredebiliyorum işte....


süper güçlerim var artık benim.

görünmez olabiliyorum artık ben, insanlar beni göremiyor duyamıyor mesela, biriyle konuşuyorlar ama o ben değilim onlar bunu bilmiyor ve seviyorlar hal bu ki az daha nefretten üzerlerine kusacağımı bilmiyorlar, üzgünüm bayım senin gideceğin cennette mümkünse bana yer olmasın!


hatta seninle aynı atmosferde nefes almayayım lütfen düzenini de al ve siktir git bu güzel dünyadan, belli ki iyi düzüyor bir türlü vazgeçemiyorsun!