olur mu ya, dediler...

dikensiz teller üstünde koşarken ben
sikenli insanlar arasına düştüm
adım bile yoktu daha
hayat dediler
ne he diyebildim
ne gidebildim...


ve asfaltlı yollar döşediler haytıma
ne uzak kalabildim
ne içine girebildim
aşk dediler adına
he dedim 'bi o eksikti'
ne sevebildim
ne sevildiğimi bildim

ben en güzel bu girdabı siktim....

çizgi filimmmm

sanki kahraman olmalıydım iki boyutta 3 saniye...

gerisine gerek yoktu.
almayayım dedim dinlemediler
egonuzu sikeyim bayım,
olmamalıydı böyle...

ağlasak mı?

ağlasak mı sanki

ilk kez şarap içiyor gibi sardırsak mı...

ağlasak mı sabahın işini de gücünü de sikerek

sevişmeden sadece

uzaktan ağlasak mı

hiç olmadı anlar gibi yaparak...

ağlasak mı?

artık çoktan ölmüş olan çocukluğumuza

doğmamış çocuklarımıza

bize

ve hayata ve de deyip baymayım daha fazla

ağlasak mı sanki hiç yapmamışız gibi...

ki hiç yapaamdık doya doya...

olur ya..

olur ya düşersin hayatıma;

sana son kez bakarım belki öpmeye yeltenirim ama bunu derim;

unutmadım alıştım...

ve en zorudur alışmak köleliğe, zincirlere alışmak
yalnızlık ömür boyu bu sikik toplum içinde

çocuk olamayız belki yeniden
ama mutluluğu sarar belki içimizde bu katil palyaço hayatın yanında
çocukluğumuzun katili olmanın...
beraber...

yalan

sanki yalan gibi hayat

gerçek yok gibi
her bulduğunda kaybettiğin yalanlarla yaşıyorsun sanki
güzel kadınlar gibi hayat
uzaktan
offf oooof off
aman içine girme
yalan sanki hayat
sen dürüst oldukça...

...........

mala bağlamış serçeyim bugün...
kimseyi suçlamıyorum, ağlamıyorumda ama ölüm isteği var içimde... azrail gelir de git dersem o yirmibeş yılımın üstüne geri kalan hayatımı koyup siksinler!

tarih beni unutsun artık anladım ben havlu attım...

ve kayıt...

hiç iyi bi aktör olamadım. olamadım. olamayacağım. müzisyen de değilim. heykellerin anca önünde içerim, arada bir sarhoş edebiyatı yapar adına şiir derim... keşke doğarken içime bi sanatçı kaçırsalarmış... karnım doyarmış en azından bugün...